XOSÉ MARÍA DÍAZ CASTRO

VÍSPERAS

 

 Polos días do Carmio a festa chega ó río. 

 Unha música ardente vén no aire coma un río 

 de recordos. Foguetes lonxanos cáin no río. 

 Este é o Porto-Muíño, todo en lapas, o río. 

 

 O río está deitado coma un boi remoendo, 

 i o Tempo non sei qué anda rente dél remexendo. 

 As bágoas do ameneiro cáin pola noite abaixo, 

 e fan céios pequenos de estrelas alombaixo. 

 

 Nas puntiñas dos pés a festa chega ó río, 

 i anésgase, larmeira, á veiriña do río. 

 Despóis vólvese tola: brinca o río berrando, 

 e pérdese nos bímbios i as xesteiras beilando, 

 

 i acéndese nos vidros da aldeia chea de anos, 

 i ergue a meiga as palpebras de animás e cristianos... 

 Chora o ameneiro en sonos (Qué bén se óin os muíños!), 

 e chora polo tempo perdido nos camiños. 

 

 Ai cómo está de bágoas de nenos feito o río! 

 Este é o Porto-Muíño, todo en sombras, o río. 

 A Virxe pasa a mau polo lombo do río... 

Nimbos, Ed. Galaxia, 1961.

 

PÁXINA 6

 

páxina impar vinculada ANDRÉ DA PONTE

baixarPDF.png

inicio npgGaZeta nº 0

índice

Somos npgGaZeta estraperlo participa vilariñas proxecto maría balteira

PortadaGaZeta.png

REVISTA DE AGRUPACIÓNS POÉTICAS DE BASE

os vilares lareira de soños MMXIX