ROSA SALANOVA

ESPERANZAS

 

Dando un berro,

espertóu de aquel soño.

 

Deixou o espanto

para aquelas realidades

que non lle conviñan,

porque despois das razóns escuras,

a inmortalidade e a loucura,

roubábanlle o tempo

en eternas dúbidas.

As esperanzas

fillas das primeiras mágoas,

eran o seu sustento,

e ela mesma cantaba para reverdecer,

das limpidas gotas de rocio.

 

Só lle quedaba,

ir abonando o seu campo,

 

pouco a pouco…

 

PÁXINA 53

 

páxina par vinculada EDUARDO ESTÉVEZ

 

baixarPDF.png

 

inicio npgGaZeta nº 0

índice

Somos npgGaZeta estraperlo participa vilariñas proxecto maría balteira

PortadaGaZeta.png

REVISTA DE AGRUPACIÓNS POÉTICAS DE BASE

os vilares lareira de soños MMXIX