EDUARDO PONDAL 

CAMPANAS DE ANLLÓNS (EXTRACTO)

 

E a aquela rula inocente

 

que me morría de amor

 

no regazo docemente,

 

tremendo como unha flor

 

sobre a escondida corrente;

 

diraslle que unha de ferro

 

arrastro, rouca cadea,

 

castigo atroz do meu erro;

 

e que dentro deste encerro

 

o seu amor me alumea.

 

Queixume dos pinos. Ed. La Voz de Galicia, 1886.

 

PÁXINA 32

 

páxina impar vinculada OSCAR DE SOUTO

baixarPDF.png

inicio npgGaZeta nº 0

índice

Somos npgGaZeta estraperlo participa vilariñas

PortadaGaZeta.png

os vilares lareira de soños MMXIX