Emma Pedreira

LISTA DA COMPRA DA VIÚVA

 

Na lista da compra só hai cousas para min.

Non coitelas, non arrebatadas ameixas

e infusións contra doenzas inventadas.

Non hai pan exótico para queimar nunha tixola mentres ti

e mentres eu,

non hai caprichos para desfacérseche na lingua.

Nin tabaco para o despois.

 

Na lista da compra só hai aire e sombra,

items dos que eu preciso,

e xa non gasto en comer nin en chorar,

xa non tatúo nada na porta da neveira, nin escollo

lugares en mapamundis contritos para fixar

aquí fomos/ou non/felices.

Na miña lista da compra volven mesturarse

os meus dez anos cos meus oitenta.

Hai panos do narís e algodóns e doces

polos que doo entre bágoas, entre moas.

Volve haber cousas que fai tempo que non.

Tiritas e suturas,

contencións para o desangrarse.

Fío para o desgarro, xeo para as feridas.

 

Xa me vou esquecendo de luxar as lúas

das uñas con canela e curry, xa non me sinto

na danza da fritura e da noite e xa non elixo

a froita por como se pareza a súa pel á túa,

afundindo as miñas xemas dos seus extremos.

Volve haber cigarros, tapóns para os ollos,

pinturas para recalcar os meus poros lacazáns,

e etiquetas nas que marcar cada lugar de min

que non se pode tocar máis.

Volve haber pintalabios que non me arrincarás

a beixos, maquillaxe para este último golpe

(que irá mudando a súa cor como plátano maduro),

panos de papel para desbordamentos,

masilla parra as miñas fendas de ruína.

E compresas.

Porque esta maña -probablemente- perdemos

a última oportunidade

de ser os terribles pais

dun indómito nada.

 

(Um poema do libro “Antídoto”, de Emma Pedreira, publicado na Editora Alvarellos no 2018)

Páxina 40 Recensión 4