Pilar Alonso

“ESPIRAL”

Ser

liña curva

xerada por un punto.

Area

modelada polo vento

fento

en eclosión constante.

 

Nebulosa expansiva

forxando o espazo

que tecen os soños

pano de seda

envolvendo o teu corpo.

 

Escultora

dun só labirinto

con entradas

xanelas

saídas...

 

Portas non quero!

 

Brote que será folla

trisquel alado

no teu peito

furacán, ciclón, tifón

do amor

hipocentro.

 

Derviche

en rotación crecente

sobre un xogo da oca

con espazos sen tempo.

 

Universo e galaxia

do teu mundo.

 

Do noso

remuiño de bronce

orquídeas e ferro.

 

Páxina 17